Kadıköy Belediyesi’nin Geçici Hayvan Bakım Merkezi’nde bakım, tedavi ve aşıları yapılan patili dostlarımız, “Sahiplen Kadıköy” ile ömürlük yuvalarına kavuşmaya hız kesmeden devam ediyor. Dila Çahan da merkezden sahiplendiği patili dostu Hera ile üç yıldır beraber.
Golden Seter kırması Patili dostumuz Hera ve Dila Çahan ile Ataşehir’de ziyaret ettik ve hikâyelerini dinledik.
“PATİLERİNİ KALDIRIP KUCAĞIMA ATLAYINCA”
- Köpek sahiplenmeye nasıl karar verdiniz?
Hiç aklımda yokken birden küçük bir köpek sahiplenme isteği geldi. Annemle barınaklarda çok köpek olduğunu düşündük ve oradan bakmaya karar verdik. Oraya beni bir köpeğin seçeceğini düşünerek gittim. Barınağa gidince küçük ırk bulamadım, onlar daha çok rağbet görüyormuş. Tam ‘olmad’ı diye düşünürken, bana Hera’yı gösterdiler. O zamanlar atlayıp, zıplayan bir köpek değildi. Yanına gittim, patilerini kaldırıp kucağıma atlayınca, gönüllüler biraz şaşırdı. Beni seçtiğini düşündüm ve sahiplenme sürecim başladı. Böylece üç senedir beraberiz.
- Daha önce köpek sahiplendiniz mi?
Kardeşim 19 sene köpek baktı o yüzden aşinaydım, zaten hayvansever bir ortamdan geliyorum. Büyüyüp evden ayrılınca, uzun bir süre hayvan beslemedim. Aslında biraz konfor alanımdan çıkmak için böyle bir yola girmiştim, bu konuda bana çok faydası oldu.

TÜM KİLİTLERİ AÇAN SİHİRBAZ
- Sahiplenme süreci nasıl geçti? Kadıköy Belediyesi'nin geçici hayvan bakım merkeziyle iletişime geçme süreciniz hakkında bilgi verebilir misiniz?
İlk gittiğimde bilgi sahibi değildim, süreç nasıl ilerliyor bilmiyordum. Köpekleri görüp ardından hemen alıp çıkarım diye düşünüyordum. Öyle olmadı, bu hoşuma giden bir detay. Hera’yı seçtikten sonra, barınak gönüllüsü bana o gün ulaşıp, “insanlar eve alıp olmayınca geri getiriyorlar” dedi ve Hera hakkında bilgi vermesi gerektiğini söyledi. O zamanlar barınaktaki ismi ‘Houdini’ idi, bilirsiniz tüm kilitleri açan sihirbazı. Çok atletik ve her yeri açabilen bir köpekti. Hareketli bir yapısından dolayı, camdan atlayabilir kedilere saldırabilir dendi. Ben de bu riski aldım açıkçası. Geri götürmeyi de aklımdan hiç geçirmedim.
Fakat ilk geldiğinde kapı açtığınızda aşağıya kaçma eğilimi vardı, kedilere biraz agresifti zamanla bu duruldu. Demek istediğim, barınak tarafından bu bilgilerin verilmesi ve içimize siniyor diyerek karşılıklı anlaşmaya vardık.
- Neden kedi, kuş veya balık değil de köpek sahiplenmeye karar verdiniz?
İletişim kurabilmeyi seviyorum, kedi biraz daha bağımsız şahsına münhasır. Yalnız yaşadığım için bana arkadaş ve konfor alanımdan çıkarsın istedim.
“EVDE OLMADIĞI ZAMAN GARİPSİYORUM”
- Üç yıldır berabersiniz ve evinizin bir üyesi, bu size nasıl hissettiriyor?
Üç senenin sonunda hâlâ, yanımda kocaman biri yatıyor diye şaşırıyorum. Yatağa almam diye bir durum yok, birlikte uyumayı çok seviyorum sürekli temas halindeyim. Fakat onun diline alışıp, konuşmaya başlıyorsunuz. Hera evde olmadığı zaman garipsiyorum.
- Sahiplenme süreci hakkında diğer insanlara vermek istediğiniz tavsiyeler var mı? Özellikle ilk kez köpek sahiplenmek isteyenlere ne gibi önerilerde bulunursunuz?
Öncelikle lütfen satın almayın sahiplenin derim. Barınağa gitmeden önce bu bilinçte değildim açıkçası ama orada o kadar çok köpek var ki. Bir o kadar da çok farklı cins. Sahiplenilmeyi bekleyen çok köpek var.
Hiç büyümeyen bir çocuk sahibi olmak gibi bir şey, bunu kabul etmek lazım. O prensiple sahiplendim. Ayrıca sizin ona göstereceğiniz ilgi ve sevgiye çok muhtaç. Konuşamadığı için hastalandığı zaman onun hareketlerinden, nefes alışından anlıyorum. Sizi koşulsuz seven bir varlık alıyorsunuz, sizin de o sevgiyi göstermeniz gerekiyor.

“BERABER TELEVİZYON SEYREDİYORUZ”
- Hera’nın evinizdeki ilk günleri nasıldı?
Hera çok travmatik bir hayvan dövülmüş, farklı şeyler de olmuş olabilir oraları tam bilmiyoruz. Çünkü ilk sahiplendiğimde poposuna dokunamıyordum, erkeklere karşı çok korkaktı ve devam ediyor. Dediğim gibi hep bir kaçma eğiliminde ve kendini gizleme hissiyatı vardı. İlk gün yüzüme bakmadı ve “beni galiba sevmedi” diye düşündüm. Şimdi gözümün içine bakıyor, yanımdan ayrılmıyor, üzerime yatıyor beraber televizyon seyrediyoruz.
- Hera ile ilgili paylaşmak istediğiniz herhangi bir özel anı veya hikâye var mı?
Bir gün gezdirirken tasması elimden düştü. O anda Hera’yı yakalamak neredeyse imkânsızdı. Yetişemeyeceğimi düşündüm ve “umarım eve dönmüştür” dedim. Çünkü siteden çıkması mümkün değildi. Gerçekten de eve gitmişti. O an anladım ki artık evi benimsemiş ve kaçma isteği bitmişti. Bir zamanların “Houdini”si emekli oldu. Şimdi adeta kedi karakterinde; evden çıkmak bile istemiyor.