Yaş almak yalnızca sağlık ve bakım ihtiyacının artması anlamına gelmiyor. Sosyal yaşamın içinde kalabilmek, yeni insanlarla tanışmak ve günlük hayatı bağımsız sürdürebilmek de en az bunlar kadar önem taşıyor. Ancak İstanbul genelinde yaşlılara yönelik yerel politikalar, ilçelerin sosyoekonomik koşullarına göre farklılaşıyor. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi’nde 27 Ekim 2026’da yayımlanan “İstanbul’da Yaşlılara Yönelik Yerel Politikalar ve İlçeler Arası Farklılaşma” başlıklı araştırma, bu farklılıkları ortaya koyuyor. Araştırma kapsamında 37 ilçe belediyesinin stratejik planları incelendi.

BİR İLÇEDE BAKIM, DİĞERİNDE SOSYAL YAŞAM
Ece Bengi Tüfekçioğlu ve Yiğit Samet Ünal tarafından hazırlanan araştırmada, belediyelerin yaşlılara yönelik politikaları yardım, sağlık ve bakım, kültürel ve sosyal etkinlikler, mekânsal hizmetler ve aktif katılım olmak üzere beş başlık altında değerlendirildi. Araştırmaya göre sosyoekonomik düzeyi yüksek ilçeler arasında yer alan Şişli, Beşiktaş ve Fatih’te yaşlılara yönelik politikalar daha çeşitli bir yapıya sahip. Bu ilçelerde yardım ve bakım hizmetlerinin yanı sıra kültürel etkinlikler, sosyal yaşam ve aktif katılımı destekleyen çalışmalar da öne çıkıyor.
Başakşehir, Beyoğlu ve Ümraniye’de ise farklı bir tablo görülüyor. Araştırmada bu ilçelerde kültürel ve mekânsal hizmetlere yönelik bazı çalışmaların bulunduğu, ancak yaşlılık politikalarının stratejik planlarda daha sınırlı biçimde yer aldığı belirtiliyor.
Bağcılar, Pendik, Kartal ve Küçükçekmece’de ise yaşlılara yönelik politikaların ağırlıklı olarak sağlık, bakım ve sosyal yardım hizmetleri etrafında şekillendiği görülüyor. Bu ilçelerde yaşlıların temel ihtiyaçlarının karşılanması ve desteklenmesi ön plana çıkarken sosyal katılımı artırmaya yönelik politikalar daha geri planda kalıyor.
Gaziosmanpaşa, Silivri ve Çekmeköy’de yaşlı merkezleri, sosyal yaşam alanları ve kültürel faaliyetler dikkat çekiyor. Ancak araştırmada bu çalışmaların kapsamının ve stratejik planlardaki görünürlüğünün sınırlı olduğu ifade ediliyor. Çatalca ve Sultanbeyli’de ise yaşlılara yönelik politikaların daha az görünür olduğu, belirli bakım ve kültürel faaliyetlerin öne çıktığı belirtiliyor.
Araştırmacılar, ilçelerin sosyoekonomik düzeyleri ile yaşlılık politikaları arasında her zaman doğrudan bir ilişki bulunmadığına da dikkat çekiyor. Çalışma, belediyelerin yaşlılara yönelik hizmetlerinin yalnızca ekonomik imkânlarla değil, yaşlılığı nasıl ele aldıkları ve hangi ihtiyaçları önceliklendirdikleriyle de şekillendiğini ortaya koyuyor.

KADIKÖY’DE YAŞ ALMAK
İstanbul’un yaşlı nüfus oranı en yüksek ilçesi olan Kadıköy’de her beş kişiden biri 65 yaşın üzerinde. TÜİK’in 2025 verilerine göre ilçede 96 bin 252 kişi 65 yaş ve üzerindeyken bu nüfus, Kadıköy’ün yaklaşık yüzde 21’ini oluşturuyor.
Kadıköy Belediyesi’nin yaşlılara yönelik hizmetleri arasında Sosyal Yaşam Evleri öne çıkıyor. Sahrayıcedit ve 19 Mayıs mahallelerinde hizmet veren bu merkezler, yaşlıların bir araya gelmelerine, yeni arkadaşlıklar kurmalarına ve sosyal yaşamın içinde kalmalarına olanak sağlıyor. Huzur Vapuru, spor, dans, tiyatro, el sanatları, kültürel geziler ve çeşitli atölye çalışmalarıyla yaşlıların aktif bir yaşam sürdürmeleri destekleniyor. Belediye, sosyal etkinliklerin yanı sıra günlük yaşamını sürdürmekte güçlük çeken yaşlılara da destek sunuyor. İhtiyaç sahibi ve günlük yaşam aktivitelerinde zorlanan yurttaşlara evde temizlik, kişisel bakım ve sıcak yemek hizmetleri veriliyor. Hasta yatağı, tekerlekli sandalye, hasta bezi ve evde hasta kişisel bakım kiti desteğiyle de evde bakım süreçlerine katkı sağlanıyor. Evinden çıkamayan yaşlılara yönelik evde girişimsel hemşirelik hizmeti kapsamında ise kan alma, serum uygulaması, yara bakımı ve pansuman gibi işlemler gerçekleştiriliyor.
Alzheimer hastaları ve yakınlarına yönelik hizmetler de belediyenin çalışmaları arasında yer alıyor. 19 Mayıs ve Göztepe mahallelerindeki Alzheimer merkezlerinde hastaların zihinsel, fiziksel ve sosyal becerilerini destekleyen etkinlikler düzenlenirken ailelere de danışmanlık ve bilgilendirme desteği sunuluyor.